Pomnik ofiarom zbrodni katyńskiej
Data dodania: 18 marca 2010
Cofnij
W tym roku obchodzić będziemy 70. rocznicę zbrodni katyńskiej. W hołdzie pamięci legionowskim oficerom zamordowanych w ZSRR w 1940 r., w pobliżu wejścia do nowego Kościoła Matki Bożej Fatimskiej w kwietniu odsłonięty zostanie pomnik upamiętniający legionowskie ofiary mordu w Katyniu, Charkowie i Miednoje. A już w tę niedzielę, o godzinie 13.30 zostanie uroczyście wmurowany akt erekcyjny pod jego budowę.
O legionowskich oficerach, opowiada Erazm Domański – kustosz Muzeum Historycznego w Legionowie
„Przedwojenny garnizon Legionowo w latach 30. tworzyło 6 jednostek wojskowych:
W jednostkach tych zatrudnionych było 100 oficerów zawodowych, a na przydziale mobilizacyjnym znajdowało się 315 oficerów rezerwy, tj. razem 415 oficerów.
Badania prowadzone przez Muzeum Historyczne w Legionowie, we współpracy z Muzeum Katyńskim – oddziałem Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, środowiskiem żołnierzy Armii Krajowej, środowiskiem przedwojennych mieszkańców Legionowa, w tym członków Rodzin Katyńskich, z wykorzystaniem źródeł opublikowanych przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, pozwoliły ustalić liczbę 42 oficerów i 2 policjantów – legionowskich ofiar Zbrodni Katyńskiej. W tym względzie pojęcie Zbrodni Katyńskiej dotyczy nie tylko Katynia, lecz wszystkich miejsc kaźni Polaków na Wschodzie, jak to jest powszechnie rozumiane.
Liczba ofiar wskazuje, że co dziesiąty oficer przedwojennego garnizonu Legionowo był ofiarą Zbrodni Katyńskiej. Z liczby 44 legionowskich ofiar Zbrodni Katyńskiej w 1940 r. w Katyniu zostało zamordowanych 28 oficerów, w Charkowie 14 oficerów, w Miednoje 2 policjantów. W liczbie tej 18 było oficerami zawodowymi, 2 policjantami w służbie, a 24 oficerami rezerwy.
Oficerowie z Legionowa pełnili różnorodne stanowiska i funkcje w jednostkach. Dowódcami jednostek byli: płk Julian Sielewicz – dowódca 2. batalionu balonowego - dziś patron 1. Legionowskiego Batalionu Zaopatrzenia, mjr Zdzisław Szulczewski – pełniący obowiązki dowódcy 1. dywizjonu pociągów pancernych, mjr Zygmunt Zieliński – w kampanii wrześniowej dowódca oddziału zapasowego 2. batalionu mostów kolejowych, mjr w stanie spoczynku Witold Markiewicz – dowódca 2. batalionu balonowego w Legionowie w latach 20., mjr Ludwik Siemiński – w czasie kampanii wrześniowej dowódca 10. batalionu saperów w Krakowie. Kierowniczą kadrę dowództw jednostek tworzyli: mjr pil. obs. Kazimierz Kraczkiewicz – zastępca dowódcy 2. batalionu balonowego, kpt. Ludwik Pieńkowski – kwatermistrz 1. dywizjonu pociągów pancernych, kpt. Włodzimierz Lichacz – oficer techniczny w 2. batalionie mostów kolejowych, kpt. Kazimierz Majewski – dowódca pociągu pancernego „Poznańczyk”. W Miednoje zostali zamordowani dwaj legionowscy policjanci st. post Bolesław Kułakowski i st. post. Stanislaw Litwińczuk. Połowa spośród ofiar uczestniczyła w wojnie 1920 r. a wszyscy byli uczestnikami kampanii wrześniowej.
/-/ Erazm Domański

Policjanci przed willą Bratki

por Włodzimierz Lichacz na stacji w Legionowie
O legionowskich oficerach, opowiada Erazm Domański – kustosz Muzeum Historycznego w Legionowie
„Przedwojenny garnizon Legionowo w latach 30. tworzyło 6 jednostek wojskowych:
W jednostkach tych zatrudnionych było 100 oficerów zawodowych, a na przydziale mobilizacyjnym znajdowało się 315 oficerów rezerwy, tj. razem 415 oficerów.
Badania prowadzone przez Muzeum Historyczne w Legionowie, we współpracy z Muzeum Katyńskim – oddziałem Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, środowiskiem żołnierzy Armii Krajowej, środowiskiem przedwojennych mieszkańców Legionowa, w tym członków Rodzin Katyńskich, z wykorzystaniem źródeł opublikowanych przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, pozwoliły ustalić liczbę 42 oficerów i 2 policjantów – legionowskich ofiar Zbrodni Katyńskiej. W tym względzie pojęcie Zbrodni Katyńskiej dotyczy nie tylko Katynia, lecz wszystkich miejsc kaźni Polaków na Wschodzie, jak to jest powszechnie rozumiane.
Liczba ofiar wskazuje, że co dziesiąty oficer przedwojennego garnizonu Legionowo był ofiarą Zbrodni Katyńskiej. Z liczby 44 legionowskich ofiar Zbrodni Katyńskiej w 1940 r. w Katyniu zostało zamordowanych 28 oficerów, w Charkowie 14 oficerów, w Miednoje 2 policjantów. W liczbie tej 18 było oficerami zawodowymi, 2 policjantami w służbie, a 24 oficerami rezerwy.
Oficerowie z Legionowa pełnili różnorodne stanowiska i funkcje w jednostkach. Dowódcami jednostek byli: płk Julian Sielewicz – dowódca 2. batalionu balonowego - dziś patron 1. Legionowskiego Batalionu Zaopatrzenia, mjr Zdzisław Szulczewski – pełniący obowiązki dowódcy 1. dywizjonu pociągów pancernych, mjr Zygmunt Zieliński – w kampanii wrześniowej dowódca oddziału zapasowego 2. batalionu mostów kolejowych, mjr w stanie spoczynku Witold Markiewicz – dowódca 2. batalionu balonowego w Legionowie w latach 20., mjr Ludwik Siemiński – w czasie kampanii wrześniowej dowódca 10. batalionu saperów w Krakowie. Kierowniczą kadrę dowództw jednostek tworzyli: mjr pil. obs. Kazimierz Kraczkiewicz – zastępca dowódcy 2. batalionu balonowego, kpt. Ludwik Pieńkowski – kwatermistrz 1. dywizjonu pociągów pancernych, kpt. Włodzimierz Lichacz – oficer techniczny w 2. batalionie mostów kolejowych, kpt. Kazimierz Majewski – dowódca pociągu pancernego „Poznańczyk”. W Miednoje zostali zamordowani dwaj legionowscy policjanci st. post Bolesław Kułakowski i st. post. Stanislaw Litwińczuk. Połowa spośród ofiar uczestniczyła w wojnie 1920 r. a wszyscy byli uczestnikami kampanii wrześniowej.
/-/ Erazm Domański

Policjanci przed willą Bratki

por Włodzimierz Lichacz na stacji w Legionowie








