Legionowo pamięta Wandę Tomczyńską

To właśnie pod tym adresem znajdował się dom Tomczyńskich, wybudowany w latach 30-tych. W okresie okupacji mieściła się w nim siedziba sztabu I Rejonu VII Obwodu AK „Obroża", a także Kancelaria Sztabowa, której kierowniczką była Wanda Tomczyńska ps. „Ala". W piwnicy domu znajdował się podręczny skład broni i amunicji, ukrywali się tam ranni. W czasie okupacji niemieckiej Tomczyńska organizowała i prowadziła komplety tajnego nauczania w Legionowie. Niezależnie od tego, w oficjalnie istniejącej szkole handlowej organizowała nauczanie uzupełniające według programu przewidzianego dla gimnazjów i liceów ogólnokształcących zdelegalizowanych przez okupanta. Prowadziła tam lekcje języka polskiego i historii.

W godzinie "W" współdziałała z oddziałami pierwszej linii, nie zaprzestając pełnienia swych funkcji po ustaniu walk. W październiku 1944 roku została aresztowana przez gestapo i uwięziona w fortach Kazunia. Była przesłuchiwana w twierdzy Modlin, skąd udało się jej zbiec. Po miesiącu, w listopadzie 1944 roku, nawiązała kontakt z przebywającym ówcześnie w Pruszkowie ppłk. "Groszem" i prowadziła tam kancelarię sztabu nowo utworzonego Obwodu "Wrona".

W 1949 roku Komenda Główna AK w Londynie mianowała ją na stopień porucznika Armii Krajowej. W lutym 1945 roku Wanda Tomczyńska wróciła do Legionowa. Podjęła pracę polonistki w szkołach warszawskich.
Już w szpitalu, na kilka dni przed śmiercią, powiedziała: "W życiu zawsze trzeba robić to, co człowiek uważa za słuszne, stanowczo stać przy swoich przekonaniach, kiedy trzeba - milczeć, ale kiedy trzeba - mówić, bez względu na konsekwencje. Tak postępowałam i wiem, że słusznie".

W 1995 roku za całokształt zasług dla miasta Wanda Tomczyńska otrzymała tytuł Honorowego Obywatela Miasta Legionowa.  Wanda Tomczyńska zmarła 17.09.1998 roku. Spoczywa na cmentarzu legionowskim: sekt. D, kw. V, rz. 6, gr. 2.