Swój głos oddać można na stronie Internetowych Konsultacji Społecznych. Ankieta dostępna jest od dnia 20 października do 12 listopada br.

Piotr Pawłowski

- urodził się 30 marca 1966 r. w Legionowie, a sakrament Chrztu św. przyjął w Kościele pw. św. Jana Kantego w Legionowie.

Piotr Pawłowski stał się osobą niepełnosprawną, gdy miał 16 lat, podczas wakacji skoczył do wody. Od tamtej pory był prawie całkowicie sparaliżowany. Poruszał się na wózku inwalidzkim, wcześniej był wysportowany, grał w koszykówkę, a także uprawiał lekkoatletykę. Piotr Pawłowski malował ustami, najchętniej pejzaże i martwą naturę. Był założycielem Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji i Fundacji „Polska bez barier” oraz twórcą i redaktorem naczelnym magazynu dla osób z niepełnosprawnością „Integracja”. Był także autorem wielu programów radiowych oraz telewizyjnych. Poza tym był człowiekiem m.in. Rady Programowej przy Muzeum Narodowym w Warszawie. Pasją życia Piotra Pawłowskiego stało się umożliwienie osobom z niepełnosprawnością normalnego funkcjonowania w społeczeństwie. Zaczynając od wprowadzenia zmian do systemu edukacji, dla dzieci z niepełnosprawnością, aż po uświadomienie iż osoby z niepełnosprawnością mogą być – jeśli tylko będą mieć pomoc – pełnoprawnymi obywatelami swojego kraju. Mając określoną wizję przyszłości i związane z nią ideały, żeby móc to wprowadzić w życie zainicjował w 1994 r. wydanie pisma „Integracja:”, a potem powstanie Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji (1995). Trzy lata później, powołał do życia Fundację „Polska bez barier”, aby móc zamierzenia jeszcze skuteczniej realizować.

Dzięki Stowarzyszeniu i Fundacji zorganizował swoją pracę wokół idei – integracji jako normalności we wszystkich relacjach życia społecznego. W celu integracji społecznej Piotr Pawłowski edukował i informował o tym, jak wiele jest jeszcze do zrobienia, aby osoby z niepełnosprawnościami mogły zaistnieć zgodnie ze swoimi możliwościami oraz aspiracjami w życiu naszego kraju. Prowadził akcje edukacyjne na temat niepełnosprawności, organizował zarówno konferencje, jak i kampanie społeczne, koncerty oraz wystawy. Wydawał broszury, książki oraz czasopismo, tworzył programy telewizyjne i radiowe.

Wszystko, co robił Piotr Pawłowski od 1994 r. było w Polsce działalnością nowatorską. Jako pierwszy bowiem stworzył platformę porozumienia pomiędzy światem osób sprawnych i osób z niepełnosprawnościami. Dzięki temu – łatwiej jest pokonywać wszelkie bariery i stereotypy. Piotr był absolwentem Instytutu Studiów nad rodziną Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz podyplomowego studium etyki i filozofii Uniwersytetu Warszawskiego.

Otrzymał m.in. następujące nagrody i wyróżnienia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za całokształt pracy, Medal Edukacji Narodowej za wieloletni wkład w edukację osób niepełnosprawnych (2003 r.), Nagroda Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych, wyróżnienie Międzynarodowej Niezależnej Fundacji Popierania Kultury Polskiej POLCUL, Nagroda im. Andrzeja Bączkowskiego za działalność w służbie społecznej, a w szczególności za upór i konsekwencję w rozwiązywaniu problemów społecznych, Katolicka nagroda TOTUS, Nagroda Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej za działalność humanitarną, Rada Miasta Gdyni przyznała Piotrowi Pawłowskiemu Honorowe Obywatelstwo Gdyni, Medal 400-lecia m. st. Warszawy i Muzeum Narodowego Bez barier.

Kampania Piotra Pawłowskiego „Niepełnosprawni – normalna sprawa” zaś zdobyła nagrodę Golden World Awards 2001 (International Public Relations Association) oraz nominację do nagrody ONZ, jako projekt realizujący idee zgodne z celami międzynarodowej społeczności, a także nagrodę dla najlepszej zrealizowanej kampanii społecznej w Konkursie Działań Public Relations „MEDIUM 2001”

Piotr Pawłowski zmarł 8 października 2018 r. w Warszawie r.. Spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Opracowano na podstawie danych od wnioskodawcy.

Wiesław Hubert Klejment

Wiesław Hubert Klejment znany jako Sławek, ps. „Huragan” - syn Franciszka i Nadziei z domu Dejneka urodził się 3 listopada 1928 roku w Legionowie. Rodzina Klejmentów od przed wojny mieszkała w domu położonym w pobliżu obecnie wybudowanego ronda u zbiegu ulic gen. Józefa Sowińskiego i Zygmunta Krasińskiego w Legionowie. Wiesław Hubert Klejment uczęszczał do Szkoły Powszechnej nr 3 w Legionowie. W czasie II wojny światowej harcerz Szarych Szeregów IV zastępu Zbigniewa Wiśniewskiego drużyny „Dęba” oraz żołnierz I batalionu „Znicza” w 2. kompanii Zenona Janikowskiego I Rejonu ”Marianowo-Brzozów” AK. Przeszedł szkolenie harcerskie i wojskowe. Brał udział w Powstaniu Warszawskim na terenie Legionowa. Poniósł śmierć z bronią w ręku 2 sierpnia 1944 roku podczas ostrzału przeprowadzonego przez niemieckie czołgi przy Szosie Warszawskiej w Legionowie, gdy jako łącznik przenosił meldunek między 709 plutonem, a 3. kompanią.

Uchwałą Rady Państwa otrzymał pośmiertnie Warszawski Krzyż Powstańczy (88-82-24K).

Opracowano na podstawie danych od wnioskodawców.

Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy

Fundacja Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy została zarejestrowana w Warszawie 2 marca 1993 roku. Jej założycielami są Jerzy Owsiak, Lidia Niedźwiedzka-Owsiak, Bohdan Maruszewski, Piotr Burczyński, Paweł Januszewicz, Walter Chełstowski, Beata Bethke. Dopiero po pierwszym Finale, który miał miejsce 3 stycznia 1993 roku, WOŚP została zarejestrowana w sądzie.

Jurek Owsiak o początkach: Wcześniej w ogóle nie myśleliśmy o tym, żeby zakładać Fundację, a pierwsza zbiórka pieniędzy była organizowana w oparciu o potrzeby kardiochirurgii dziecięcej Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. To właśnie tam istniała fundacja, która już od pewnego czasu zbierała pieniądze na zakup specjalistycznego sprzętu medycznego.Kiedy ogłosiliśmy w telewizyjnym programie Róbta co chceta zaproszenie do pierwszego Finału, myśleliśmy o jednorazowym happeningu i wielkiej zabawie, która miała przynieść wymierne korzyści. Ale jakie? Tego nikt nawet nie przewidywał. Sukces pierwszego Finału pozwolił na podział zebranych pieniędzy pomiędzy wszystkie ośrodki kardiochirurgii dziecięcej w Polsce. Tym samym akcja nabrała znaczenia ogólnopolskiego, a nasze pierwsze zakupy w sposób istotny wpłynęły na poprawę pracy polskich kardiochirurgów dziecięcych.

Sukces Pierwszego Finału spowodował, że postanowiono powołać do życia Fundację, która podjęłaby się zorganizowania następnego Finału.

Nazwa Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy po raz pierwszy została użyta w programie telewizyjnym Róbta co chceta, czyli  rock’n’rollowa jazda bez trzymanki, w ferie bożonarodzeniowe 1991 roku. Autorem nazwy jest Jurek Owsiak.

Informacje pochodzą ze strony wosp.org.pl

Przejdź do oddania głosu