Męski Krąg

"Proszę zatem powiedzieć, jak to wygląda.
Zebrani mężczyźni siadają w kręgu, często wokół ognia, np. w postaci świecy. Wszyscy się widzą, nikt nie siedzi do nikogo plecami. W filmie „Avatar” tamtejsi ludzie z ogonami na powitanie zamiast: „dzień dobry” mówili: „widzę cię”. Takie widzenie kogoś jako podmiotu, dostrzeżenie jego pełnej istoty, danie mu uważności często ma w kręgu miejsce. Ideą jest dbanie o to, aby każdy mógł zabrać głos. Z tradycji Indian Ameryki Północnej zaczerpnęliśmy zasadę, że ten, kto akurat trzyma tak zwany gadający przedmiot – patyk, kamyk, muszlę, cokolwiek – ma prawo głosu, pozostali słuchają, obdarzając go uwagą. Nikt nikogo nie pospiesza i nie przerywa. Chodzi o to, abyśmy mogli się zobaczyć i usłyszeć na poziomie bezinteresownym, podmiotowym, głęboko ludzkim. To właśnie owa bezinteresowność odróżnia krąg od wielu innych spotkań, to coś innego niż biznesowy meeting czy wyjazd na ryby. Zwykły męski wypad może mieć znamiona kręgu, ale rzadko się tak dzieje, bo zazwyczaj brakuje uważnego słuchania czy poczucia bezpieczeństwa.
Siadamy, pan trzyma patyk i co dalej?
Mówię, co mam do powiedzenia w danym momencie. Nie chodzi o to, żeby mówić coś mądrego, z trzewi, to nie musi być mocne. Bo jeśli ktoś nie ma dostępu do serca, to jak ma z niego mówić? Ale takie mówienie po kolei powoduje, że każda kolejna rundka sięga coraz głębiej, buduje się poczucie zaufania i bezpieczeństwa. Ważne, żeby nie opowiadać na zewnątrz, co się w kręgu działo, o czym się rozmawiało.
Wspomniał pan też o innych zasadach: nie krytykuj, nie oceniaj, nie radź, chyba że ktoś cię prosi o radę.
To takie ogólne ramy, bo jeśli osiągnęło się stan głębszego słuchania, nie przychodzi nawet do głowy pomysł, żeby to, co się słyszy, jakoś oceniać czy omawiać."