
Zmarł por. Edward Szczepański ps. „Jantar”
16 sierpnia 2023 r. zmarł por. Edward Szczepański ps. „Jantar”, ur. w Warszawie 01.01.1923 r.
25 sierpnia 2023 r., Pożegnanie ś.p. por. Edwarda Szczepańskiego ps. „Jantar” godz. 13.00 msza św. w kościele, pw. Miłosierdzia Bożego w Legionowie, przy ul.Targowej 48 następnie uroczystości pogrzebowe, na cmentarzu legionowskim.
Do wybuchu wojny był harcerzem Związku Harcerstwa Polskiego w drużynie przy Szkole Powszechnej nr 2 w Legionowie. Wiosną 1939 r., jako 16-letni ochotnik przeszedł szkolenie i przygotowawcze ćwiczenia obronne prowadzone przez Wojsko Polskie pod Zakroczymiem. Podczas walk obronnych we wrześniu 1939 r. pełnił harcerską służbę pomocniczą na legionowskim posterunku policji.
Mając takie przygotowanie i doświadczenie, już wiosną 1940 roku został przyjęty do konspiracyjnego Związku Walki Zbrojnej, przekształconego w 1942 r. w Armię Krajową. Przysięgę wojskową złożył w mieszkaniu p. Sajewicza przy ul. Jasnogórskiej w Legionowie.
Przyjął pseudonim „Jantar”. W ramach konspiracji odbył szkolenie wojskowew legionowskiej tajnej podchorążówce. Zajęcia teoretyczne odbywały się w mieszkaniach prywatnych na terenie Legionowa, natomiast ćwiczenia wojskowe w lasach Białołęki Dworskiej i Poniatowa. Po ukończeniu kursu walki w mieście otrzymał stopień kaprala i przydział do plutonu 705 [1. Rejon „Brzozów” (Legionowo), VII Obwód „Obroża” (powiat warszawski) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej] dowodzonego przez por. Ludwika Schmidta ps. „Rabczyk”.
W okresie okupacji niemieckiej Edward Szczepański pracował w zakładzie fotograficznym, z którego usług korzystali także Niemcy zostawiając tam do wywołania klisze ze swoich aparatów fotograficznych. „Jantar” te klisze przeglądał, wybrane zdjęcia powielał i dostarczał swemu dowódcy w AK. Tak np. udokumentował masowe mordy jeńców sowieckich na terenie niemieckiego obozu jenieckiego w Rynii.
W godzinie „W” został mianowany dowódcą drużyny w plutonie 705 i wraz z nią brał udział w powstańczych akcjach bojowych: – zajęcie koszar w Legionowie; – ubezpieczenie powstańców kopiących rowy przeciwczołgowe u zbiegu szos: Zegrzyńskiej i Strużańskiej; – walki z załogą niemieckiego pociągu opancerzonego na odcinku Legionowo-Przystanek Chotomów.
Po demobilizacji oddziału 4 sierpnia Edward Szczepański powrócił do domu. Po wojnie zamieszkał w Warszawie, założył rodzinę. Pracował i utrzymywał kontakty z kolegami z konspiracji. Do legionowskiego koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej wstąpił natychmiast po rozpoczęciu jego formowania – jesienią 1990 roku. Mimo zamieszkiwania i pracy poza Legionowem, brał czynny udział we wszystkich ważniejszych pracach koła ŚZŻAK.
Edward Szczepański otrzymał następujące odznaczenia: Krzyż Armii Krajowej (Londyn), Medal Wojska (Londyn, czterokrotnnie), Warszawski Krzyż Powstańczy, patent „Weteran Walk o Wolność i Niepodległość”, odznakę „Akcja Burza”, medal „Żołnierzom Armii Krajowej Społeczeństwo I Rejonu VII Obwodu „Obroża” (dwukrotnie), a także Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Rozkazem MON mianowany porucznikiem Wojska Polskiego.
Cześć Jego pamięci!
Żródło: Zespół Ochrony Pamięci Armii Krajowej "Brzozów"








