zamknij

Urząd Miasta Legionowo nie ponosi żadnej odpowiedzialności za prawidłowość przetłumaczonych w witrynie danych i informacji. W szczególności, nie gwarantuje kompletności tłumaczenia oraz związanych z tym tłumaczeniem - aktualności prezentowanej informacji lub jej przydatności dla określonych celów. Tłumaczenie nie może być porównywane do tłumaczenia ludzkiego, jednakże - może być pomocne w ocenie przydatności treści.

Google automatic translation. The Legionowo City does not accept any responsibility for the accuracy of data and information originating from the translation. In particular, the Legionowo City does not guarantee that the translation is complete, up-to-date or fit for specific purposes. The translation cannot be compared with a human translation, but may help in assessing the relevance of articles.

A A A
Logo BIP
Fragment Muralu

Legionowski Mural - lata: 1600 r. - 1605 r.

Data dodania: 9 lutego 2017
Cofnij

Opis artystyczny:

Bukowo 1600 - Wyprawa Jana Zamoyskiego do Mołdawi. Na muralu namalowano portret dowódcy Kozaków Zaporoskich - Gawryły Krutniewicza, który wraz z 4 tysiącami Kozaków wspomagał siły polskie w wyprawie. Ze względu na to, że Jan Zamoyski został już przedstawiony przy Cecorze, autor zdecydował się na zaprezentowanie Krutniewicza. Oprócz tego fragment muralu miał przypomnieć sojusz z Zaporożem. Obok namalowani są żołnierze z epoki: husarze i Kozak siczowy, którego ukazano w zdobycznym kapeluszu.

Kircholm 1605 - Wojna polsko-szwedzka. Bez wątpienia na muralu nie zabrakło portretu Jana Karola Chodkiewicza, dowódcy wojsk polskich oraz sceny potyczki husarza ze szwedzkim rajtarem inspirowana szkicami Juliusza Kossaka.

Opis historyczny:

Bukowo, 20 października 1600 r. – bitwa stoczona podczas wyprawy Jana Zamoyskiego na Wołoszczyznę w celu przywrócenia na trony hospodarskie mołdawski i wołoski Jeremiego i Szymona Mohyłów obalonych przez księcia Siedmiogrodu Michała Walecznego, zakończona rozbiciem tego ostatniego i przywróceniem Mohyłów do władzy.

Kircholm, 27 września 1605 r. – jedno z najświetniejszych zwycięstw wojsk I Rzeczypospolitej dowodzonych przez hetmana Jana Karola Chodkiewicza. W jej trakcie siły polskie liczące 3600 żołnierzy rozbiły ponad trzykrotnie liczniejsze siły szwedzkie (11 tys.). Zwycięstwo osiągnięto dzięki pozorowanej ucieczce i śmiałej szarży polskiej husarii, która wywołała bezwładny odwrót oddziałów szwedzkich. W trakcie bitwy poległo ok. 100 Polaków i od 6 do 9 tys. Szwedów. Wygrana ta nie została jednak wykorzystana politycznie.